З'явіліся здымкі езуіцкага калегіума ў Юравічах пасля рэстаўрацыі — што не так?

| Гісторыя

У Юравічах сканчаецца аднаўлення храму праваслаўнага мужчынскага манастыра ў Юравічах Калінкавіцкага раёну — былога касцёла езуіцкага калегіума. Флагшток сабраў вынікі аднаўлення храму.



Выгляд разрабаванага манастыра ў сярэдзіне ХХ стагоддзя 


Будынак XVIII стагоддзя забралі ў каталікоў расейскія ўлады пасля таго, як манахі падтрымалі паўстанні супраць царызму 1830–1831 і 1863–1864 гадоў. Комплекс перадалі Праваслаўнай царкве Маскоўскага патрыярхату, а з прыходам савецкай улады манастыр разрабавалі, затым ён прыйшоў у занядбанне. Пасля падзення камуністычнага рэжыму будынкі вярнулі Праваслаўнай царкве — гэта адбылося ў 1993 годзе. У 2000-х пачаліся працы па аднаўленні паўразбуранага храма.

Нарэшце ў адмыслоўцаў з'явілася магчымасць ацаніць шматгадовыя працы. 



Працы на галоўным фасадзе амаль скончаныя. Атрымалася прыкладна так, як і было ў 19 стагоддзі, толькі замест каталіцкіх крыжоў з'явіліся праваслаўныя (Фота: тэлеграм-чат «Спадчына. Размовы», аўтар: Бернард)



Зараз яшчэ вядуцца працы над вежамі ў перыметры манастыра — на іх з'явілася зялёная глянцавая дахоўка (фота са старонкі Юрыя Тамковіча ў ВК)


Тэрыторыя манастыра (фота са старонкі Юрыя Тамковіча ў ВК)


Так выглядае галоўны ўваход у храм: над адноўленымі дзвярыма з'явіўся танны свяцільнік — так пры езуітах не было (Фота: тэлеграм-чат «Спадчына. Размовы», аўтар: Бернард)


Зараз сканчаюцца працы і над інтэр'ерамі былога касцёла (Фота: тэлеграм-чат «Спадчына. Размовы», аўтар: Бернард)



Ужо вісяць жырандолі, а зверху заўважныя пластыкавыя рашоткі вентыляцыі з будаўнічай крамы (Фота: тэлеграм-чат «Спадчына. Размовы», аўтар: Бернард)



Будынак былога калегіума побач з храмам знаходзіцца ва ўласнасці праваслаўнага манастыра. Яго фасады, відаць, не рамантаваліся з 19 стагоддзя (Фота: тэлеграм-чат «Спадчына. Размовы», аўтар: Бернард)

 

Затое з боку храма з'явіўся прымітыўны ганак у аграстылі, які ніяк не стасуецца з гістарычным выглядам аб'екта 18 стагоддзя (Фота: тэлеграм-чат «Спадчына. Размовы»)


Адбыліся змены і ўнутры калегіума-манастыра — калідоры атрымалі каляровую афарбоўку, хоць раней і заўсёды былі белымі (Фота: тэлеграм-чат «Спадчына. Размовы», аўтар: Бернард)

Байки от прокуратуры: немцы десантировали диверсантов-смертников после освобождения Гомеля, чтобы уничтожить следы геноцида

| Гісторыя

Беларусские прокуроры выдвинули новое «доказательство» того, что в Ченковском лесу (историческое название — Щёкотовский лес) расстреливали мирных жителей исключительно немцы.

Таямніцы заступніцы Палесся: стала вядома, што арыгінал Юравіцкага абраза з Гомельшчыны — не ў кракаўскім касцёле

| Гісторыя

Гомельскія вернікі прыбылі ў касцёл святой Барбары для малітвы аб спыненні вайсковай агрэсіі ля сапраўднага цудадзейнага абраза — аказалася, што яго там няма.

Як выглядалі сустрэчы на Партызанскай Крынічцы 50 год назад і сёння

| Гісторыя

Флагшток знайшоў старую стужку, дзе зафіксаваная сустрэча партызанаў каля помніка Партызанская Крынічка ў лесе каля Новабеліцы. Адсканаваўшы чорна белую стужку, мы пабачылі сціплае мерапрыемства і жывых сведкаў Другой сусветнай. Зараз жа мы прапануем паглядзець на ўнікальныя здымкі, і параўнаць іх з сённяшнім «пераадкрыццём» помніка.

Як да вайны Чарнігаў стаў адным з найлепшых гарадоў Украіны і абышоў шматлікія гарады Беларусі

| Гісторыя

Раней Чарнігаў быў вядомы беларусам, як месца аднадзённага шопінгу, дзе можна закупіцца цукеркамі і гарэлкай. Але да вайны горад моцна змяніўся, а па сваім добраўпарадкаванні абышоў шматлікія гарады Беларусі.

Амаль як сто гадоў таму. Працяг віртуальнай прагулкі па зруйнаванай вуліцы Мільённай

| Гісторыя

Усе абъекты, якія прадстаўлены ніжэй перажылі Другую сусветную вайну, але былі знесеныя ў канцы 1970-х, абы нішто не замінала глядзець на будынак Абласнога камітэта Камуністычнай партыі. Пашанцавала толькі аднаму.